Aktualności
Powojniki wcześnie kwitnące, to grupa rozkwitająca od końca wiosny do początku lata, na krótkich pędach powstałych poprzedniego lata.
Do opisywanej grupy należą: Clematis alpina i odmiany, C. cirrhosa, C. macropetala i odmiany oraz C. montana i odmiany.
Należąca do opisywanej grupy Clematis Montana jest przepiękną, bardzo bujnie rosnącą rośliną. Ograniczenie jest wzrostu do wysokości niewielkiego murku, czy ściany balkonu, który ma zdobić, bywa trudne. Idealne byłoby zapewnienie tej grupie dużej ilości miejsca na ścianie domu, bądź też formowanie jej wokół np. dużych drzew. Nie powinniśmy też ciąć ich lub tylko przycinać po kwitnieniu, by mogły zachować swój piękny kształt.
Jeśli pnącze wymyka się zbytnio spod naszej kontroli, wystarczy odnowić je przycinając na wysokości około 80 centymetrów nad ziemią. Takie odnawiające cięcie wykonujemy pod koniec zimy lub wczesną wiosną.
Wstępne cięcie po posadzeniu przyśpieszy wzrost, którym powinniśmy odpowiednio pokierować. Właśnie wtedy powinniśmy pokryć wyznaczony pod obecność rośliny teren. Zaraz więc po posadzeniu powinniśmy powojnik z jedną główną łodygą przyciąć nad najniżej położoną parą pąków. Późną wiosną do początku lata rozpocznijmy formowanie silnych nowych pędów i odgałęzień, tak by pokryły wybrany przez nas teren.
W drugim roku od połowy do końca zimy obcinamy wszystkie pędy zeszłoroczne, przy parze silnych pąków. Od późnej wiosny do początku lata formujmy pnącze, mocujmy nowe silne pędy. Tniemy wszystkie przekwitłe pędy przy pierwszym pąku lub parze pąków.
W ciągu dwóch lat powinniśmy uformować podstawowy szkielet rośliny. Po jego uzyskaniu pozostanie nam jedynie cięcie dojrzałej rośliny polegające na ucinaniu wszystkich tych pędów, które wydały kwiaty. Cięcie przeprowadzamy w głąb korony, w czerwcu, zaraz po kwitnieniu. Tniemy przy pierwszej lub drugiej parze pąków wystającej ponad szkielet gałęzi. Tak przeprowadzone cięcie zapewni nam energiczny wzrost długich pędów, które potem będziemy mogli dowolnie formować. Nowe pędy rozkwitną w następnym roku więc nie przycinamy ich zimą.
W trzecim roku i latach kolejnych powinniśmy więc dalej formować pnącze.
Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na temat cięcia powojników, zapraszamy do lektury artykułów:
Cięcie powojników - cz. I
Cięcie powojników - cz. II
Cięcie powojników - cz. III
Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na temat pielęgnacji powojników, zapraszamy do lektury artykułu pt. "Powojniki"
Do opisywanej grupy należą: Clematis alpina i odmiany, C. cirrhosa, C. macropetala i odmiany oraz C. montana i odmiany.
Należąca do opisywanej grupy Clematis Montana jest przepiękną, bardzo bujnie rosnącą rośliną. Ograniczenie jest wzrostu do wysokości niewielkiego murku, czy ściany balkonu, który ma zdobić, bywa trudne. Idealne byłoby zapewnienie tej grupie dużej ilości miejsca na ścianie domu, bądź też formowanie jej wokół np. dużych drzew. Nie powinniśmy też ciąć ich lub tylko przycinać po kwitnieniu, by mogły zachować swój piękny kształt.
Jeśli pnącze wymyka się zbytnio spod naszej kontroli, wystarczy odnowić je przycinając na wysokości około 80 centymetrów nad ziemią. Takie odnawiające cięcie wykonujemy pod koniec zimy lub wczesną wiosną.
Wstępne cięcie po posadzeniu przyśpieszy wzrost, którym powinniśmy odpowiednio pokierować. Właśnie wtedy powinniśmy pokryć wyznaczony pod obecność rośliny teren. Zaraz więc po posadzeniu powinniśmy powojnik z jedną główną łodygą przyciąć nad najniżej położoną parą pąków. Późną wiosną do początku lata rozpocznijmy formowanie silnych nowych pędów i odgałęzień, tak by pokryły wybrany przez nas teren.
W drugim roku od połowy do końca zimy obcinamy wszystkie pędy zeszłoroczne, przy parze silnych pąków. Od późnej wiosny do początku lata formujmy pnącze, mocujmy nowe silne pędy. Tniemy wszystkie przekwitłe pędy przy pierwszym pąku lub parze pąków.
W ciągu dwóch lat powinniśmy uformować podstawowy szkielet rośliny. Po jego uzyskaniu pozostanie nam jedynie cięcie dojrzałej rośliny polegające na ucinaniu wszystkich tych pędów, które wydały kwiaty. Cięcie przeprowadzamy w głąb korony, w czerwcu, zaraz po kwitnieniu. Tniemy przy pierwszej lub drugiej parze pąków wystającej ponad szkielet gałęzi. Tak przeprowadzone cięcie zapewni nam energiczny wzrost długich pędów, które potem będziemy mogli dowolnie formować. Nowe pędy rozkwitną w następnym roku więc nie przycinamy ich zimą.
W trzecim roku i latach kolejnych powinniśmy więc dalej formować pnącze.
Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na temat cięcia powojników, zapraszamy do lektury artykułów:
Cięcie powojników - cz. I
Cięcie powojników - cz. II
Cięcie powojników - cz. III
Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na temat pielęgnacji powojników, zapraszamy do lektury artykułu pt. "Powojniki"
Zobacz wszystkie artykuły z kategorii Prace w ogrodzie
2009-06-17 09:44:50 (AH)
