Aktualności
Coraz bardziej znane staje się piękne drewno z Brazylii - rzadko spotykane w naszych wnętrzach drewno Tauari oraz zdecydowanie popularniejsze drewno Lapacho. Te dwa egzotyczne gatunki posiadają wysokie walory użytkowe, dobre parametry techniczne oraz piękną barwę z wyraziście zaznaczonym unerwieniem.
Tauari
Tauari często nazywane jest również „dębem brazylijskim”, gdyż swoimi parametrami w znacznym stopniu przypomina rodzimy Dąb europejski, od którego odróżnia go jednak jasna, złoto-brązowa barwa. Ponadto, szlachetności podłodze z dębu brazylijskiego nadaje wyraźniejszy rys słoja, który sprawia, że posadzka wygląda bardziej naturalnie i elegancko. Jak już wspominaliśmy, barwa Tauari jest dość jasna, co czyni go ciekawą alternatywą dla drewna jesionu i idealnym uzupełnieniem minimalistycznych, skandynawskich wnętrz.
Ale tu pachnie…
Cechą charakterystyczną Tauari jest bardzo specyficzny zapach – przypominający aromat oleju lnianego, który utrzymuje się jeszcze długo po ułożeniu podłogi. Dla jednych jego wyrazistość jest zaletą nadającą pomieszczeniu wyjątkowego klimatu, dla innych stanowi „duszący” problem. O wysokich walorach użytkowych dębu brazylijskiego decyduje przede wszystkim jego twardość, stabilność, łatwość w obróbce i cyklinowaniu oraz wysoka wydajność materiałowa. Okazałe drzewa Tauari charakteryzują się bowiem regularnym kształtem pni, z gałęziami wyrastającymi dopiero na wysokości kilku metrów nad ziemią. Niestety, Tauari jest drewnem rzadko spotykanym nie tylko w naszych domach - w Brazylii drzewa dębu brazylijskiego zaliczane są bowiem do gatunków zagrożonych.
Od zieleni po czerwień
Pod nazwą Lapacho kryją się dziesiątki rodzin drzew występujących w Ameryce Południowej. Bogactwo tego gatunku obfituje w najprzeróżniejsze barwy; od zielono-żółtych, przez brązowo-czerwone aż po ciemny brąz wpadający w czerń. W Polsce najczęściej spotykane jest drewno Ipe Lapacho z Brazylii, które cechuje piękna głęboka ciemno- brązowa barwa z nieco jaśniejszymi, wpadającymi w czerwień smugami.
Wady i zalety
Lapacho – drewno wyprodukowane z tej wiecznie zielonej amazońskiej piękności o fioletowych kwiatach, charakteryzuje się dużą żywotnością - wysoką naturalną trwałością, dzięki czemu jest bardzo odporne na zarysowania oraz mało podatne na działanie grzybów i owadów. Nie straszna jest mu także woda, dlatego należy do gatunków bardzo często wykorzystywanych do produkcji podłóg łazienkowych czy wykończeń tarasów. Ze względu na zwartą strukturę, nie stosuje się go jednak w przypadku konieczności ułożenia łazienkowego ogrzewania podłogowego. Ponadto, gatunek ten jest nieco kłopotliwy w fazie wykańczania – wymaga bowiem długiego czasu schnięcia (czasem nawet ponad 3 tygodnie) i utwardzania (ze względu na dużą zawartość pigmentów). Co więcej, drewno Lapacho jest wyjątkowo twarde i gęste, dlatego jego obróbka może prowadzić do szybkiego niszczenia i tępienia narzędzi. Te nieliczny wady rekompensuje jednak urok naturalnego, wyrazistego drewna, którego nie da się zastąpić nawet najpiękniejszymi panelami laminowanymi czy wykładziną.
Tauari
Tauari często nazywane jest również „dębem brazylijskim”, gdyż swoimi parametrami w znacznym stopniu przypomina rodzimy Dąb europejski, od którego odróżnia go jednak jasna, złoto-brązowa barwa. Ponadto, szlachetności podłodze z dębu brazylijskiego nadaje wyraźniejszy rys słoja, który sprawia, że posadzka wygląda bardziej naturalnie i elegancko. Jak już wspominaliśmy, barwa Tauari jest dość jasna, co czyni go ciekawą alternatywą dla drewna jesionu i idealnym uzupełnieniem minimalistycznych, skandynawskich wnętrz.
Ale tu pachnie…
Cechą charakterystyczną Tauari jest bardzo specyficzny zapach – przypominający aromat oleju lnianego, który utrzymuje się jeszcze długo po ułożeniu podłogi. Dla jednych jego wyrazistość jest zaletą nadającą pomieszczeniu wyjątkowego klimatu, dla innych stanowi „duszący” problem. O wysokich walorach użytkowych dębu brazylijskiego decyduje przede wszystkim jego twardość, stabilność, łatwość w obróbce i cyklinowaniu oraz wysoka wydajność materiałowa. Okazałe drzewa Tauari charakteryzują się bowiem regularnym kształtem pni, z gałęziami wyrastającymi dopiero na wysokości kilku metrów nad ziemią. Niestety, Tauari jest drewnem rzadko spotykanym nie tylko w naszych domach - w Brazylii drzewa dębu brazylijskiego zaliczane są bowiem do gatunków zagrożonych.
Od zieleni po czerwień
Pod nazwą Lapacho kryją się dziesiątki rodzin drzew występujących w Ameryce Południowej. Bogactwo tego gatunku obfituje w najprzeróżniejsze barwy; od zielono-żółtych, przez brązowo-czerwone aż po ciemny brąz wpadający w czerń. W Polsce najczęściej spotykane jest drewno Ipe Lapacho z Brazylii, które cechuje piękna głęboka ciemno- brązowa barwa z nieco jaśniejszymi, wpadającymi w czerwień smugami.
Wady i zalety
Lapacho – drewno wyprodukowane z tej wiecznie zielonej amazońskiej piękności o fioletowych kwiatach, charakteryzuje się dużą żywotnością - wysoką naturalną trwałością, dzięki czemu jest bardzo odporne na zarysowania oraz mało podatne na działanie grzybów i owadów. Nie straszna jest mu także woda, dlatego należy do gatunków bardzo często wykorzystywanych do produkcji podłóg łazienkowych czy wykończeń tarasów. Ze względu na zwartą strukturę, nie stosuje się go jednak w przypadku konieczności ułożenia łazienkowego ogrzewania podłogowego. Ponadto, gatunek ten jest nieco kłopotliwy w fazie wykańczania – wymaga bowiem długiego czasu schnięcia (czasem nawet ponad 3 tygodnie) i utwardzania (ze względu na dużą zawartość pigmentów). Co więcej, drewno Lapacho jest wyjątkowo twarde i gęste, dlatego jego obróbka może prowadzić do szybkiego niszczenia i tępienia narzędzi. Te nieliczny wady rekompensuje jednak urok naturalnego, wyrazistego drewna, którego nie da się zastąpić nawet najpiękniejszymi panelami laminowanymi czy wykładziną.
Zobacz wszystkie artykuły z kategorii Podłogowe
2010-05-11 08:58:43 (AH)
