Tynki zewnętrzne

Tynki zewnętrzne to wykończenie estetyczne i powłoka ochronna budowli. Zabezpieczają powierzchnie ścian i elementy konstrukcyjne przed czynnikami atmosferycznymi. Wykończenie elewacji tynkiem należy wykonywać dopiero po całkowitym ukończeniu robót stanu surowego i prac instalacyjnych.

Warunki tynkowania określają Polskie Normy: PN-70/B-10100, oraz PN-65/B-10101. Ze względu na trwałość i właściwości mieszanek, temperatura na zewnątrz nie powinna być niższa niż 5 stopni C.

Tynki zewnętrzne można podzielić ze względu na sposób wykonania:
- tynki jednowarstwowe – to tynki najprostsze (surowe, rapowane; zagładzane kielnią, ściągane packą lub surowe pędzlowane).
- tynki dwuwarstwowe – pierwszą warstwą jest obrzutka*, a drugą narzut**
- tynki trójwarstwowe – pierwszą warstwą jest obrzutka, drugą narzut, a wierzchnią zwykle gładź***.

Na rynku dostępne są także tynki dekoracyjne, charakteryzujące się specjalną fakturą: „odciskaną”, „ciągnioną”, „nakrapianą” lub „dziobaną”.
Droższym rozwiązaniem są tynki szlachetne, wykonywane z różnych mieszanek kruszyw.

Jaki tynk wybrać?
Elewacje należy wykończyć tynkiem dobranym pod względem materiałów budowlanych użytych do budowy. Każde opakowanie mieszanki zawiera informację na temat przeznaczenia materiału. Podłoże musi być równe, mieć odpowiednią przyczepność, sztywność i nośność.
Obecnie najbardziej popularne są (podział ze względu na rodzaj spoiwa użytego do zaprawy):
- tynki zewnętrzne akrylowe
- tynki zewnętrzne mineralne
- tynki zewnętrzne silikatowe
- tynki zewnętrzne silikonowe
- tynki zewnętrzne silikatowo-silikonowe

Tynk akrylowy to mieszanka kruszywa fakturującego, spojona żywicą akrylową. Charakteryzuje się dobrą przyczepnością do podłoża, małą nasiąkliwością i wysoką odpornością na uszkodzenia mechaniczne. Dla lepszego efektu tynk należy nakładać podczas umiarkowanych warunków pogodowych. Właściwości struktury mogą zostać znacznie obniżone przez mróz lub przesuszenie w słońcu. Tynk akrylowy to popularne rozwiązanie wykończeniowe elewacji ze względu na różnorodność dostępnych faktur dekoracyjnych i kolorystyki.

Tynk mineralny to najtańsze rozwiązanie na rynku ale dość kłopotliwe. Spoiwem mieszanki jest cement. Masa musi być przygotowana na placu budowy w dokładnie odmierzonych proporcjach z wodą. Do zalet materiału można zaliczyć doskonałą paroprzepuszczalność, odporność na promieniowanie UV i twardość. Niestety tynki mineralne dostępne są tylko w jasnych barwach, szybko się brudzą i trudno je czyścić .

Tynk silikatowy jest spojony szkłem wodnym, które nadaje mu wyjątkową odporność na przesiąkanie i korozje. Są bardziej odporne na zabrudzenia niż tynki akrylowe i mineralne. Wykańczanie elewacji tynkiem silikatowym wymaga kilku bezdeszczowych dni i umiarkowanej temperatury. Gama dostępnych produktów nie jest tak bogata jak w przypadku tynków akrylowych. Obecnie można wybierać spośród 300 jasnych mieszanek barwionych w masie, w przystępnych cenach.

Tynk silikonowy występuje w postaci gotowej masy lub mieszanki suchej do rozrobienia z wodą, której spoiwem jest żywica silikonowa. To rodzaj tynku jednowarstwowego, którego właściwości umożliwiają wykonanie różnych faktur (kornik, baranek, grysik, kamyczek). Specjaliści chwalą sobie właściwości użytkowe tego materiału wykończeniowego. W przeciwieństwie do innych mieszanek jest wyjątkowo odporny na zabrudzenia. Łatwo go umyć przy pomocy zwykłej myjki ciśnieniowej.

Tynk silikatowo-silikonowy to mieszanka wiązana spoiwami krzemianowymi i żywicami silikonowymi. Elewacja wykończona takim tynkiem jest wyjątkowo trwała i odporna na uszkodzenia i zabrudzenia. Tynk czyści się „samodzielnie” przy okazji opadów atmosferycznych. Mieszanka dostępna jest w postaci barwionej masy gotowej do użycia. Bywa, że tynk silikatowo-silikonowy staje się materiałem wykończeniowym wewnątrz budynku – niweluje nierówności i rysy. Pomimo doskonałych właściwości produkt jest stosowany rzadko ze względu na wysoką cenę.

-----
*Obrzutka – To rzadka zaprawa, nakładana bardzo cienko (do 3 mm grubości).
**Narzut – Wykonuje się po wyschnięciu obrzutki i zwilżeniu jej wodą. Narzut jest nieznacznie gęstszy od obrzutki, nakładany warstwą od 8 do 15 mm.
***Gładź - Wygładza powierzchnię, jest bardziej tłusta, drobnoziarnista, nakładana na grubość 3 mm.