Bluszcz pospolity

(łac. Hedera helix L.)

Cechy:
Zapotrzebowanie na światło:
Okres kwitnienia:	nieokreślony
Wysokość:	pow. 200 cm
Mrozoodporność:	strefa 6A
Dodatkowe cechy: trująca, podatna na cięcie, zimozielona, gleba świeża, gleba żyzna, gleba przeciętna, gleba obojętna, gleba zasadowa, gleba rozluźniona, pokrój pnącze, pokrój płożący, wolnorosnąca

Rodzime zimozielone pnącze wysokości do 20m lub też płożące jako roślina okrywowa. Silnie rozgałęzione z gęstym ulistnieniem - doskonała kryjówka dla ptaków. Wspina się za pomocą korzonków przybyszowych czepiających się podpór - drzew, ścian domów itp. Rośnie wolno i może dożywać kilkuset, a nawet do 1000 lat, z grubością pnia dochodzącą do 1 m. U takich starych okazów pień dość gruby jak na pnącze. Bluszcz pospolity jest rozprzestrzeniony w prawie całej Europie oprócz jej obszarów północnych, w Ameryce Północnej zadomowiony. Jest reliktem trzeciorzędowym. Lubi gleby żyzne i świeże. Roślina cieniolubna, ale zakwita tylko po osiągnięciu przez szczyty pędów miejsc nasłonecznionych. Wszystkie części rośliny trujące.
Liście na długich ogonkach, ciemnozielone z jasnymi nerwami, błyszczące i skórzaste, klapowane. Na pędach kwitnących bez klap, jajowate. Zimą liście nieco brązowieją. Kwiaty obupłciowe rozwijają się w IX-X, żółtozielone, zebrane w półkoliste baldachy. Wydzielają nektar i są cennym późnym pożytkiem dla pszczół, ale zwabiają także osy, trzmiele i muchy. Jagody wielkości grochu, dojrzewają dopiero w następnym roku, niebieskoczarne. Są mocno żywiczne i tylko niechętnie zjadane przez ptaki, które w ten sposób roznoszą nasiona.

Źródło: www.ibro.pl

<< powrót

Zobacz również

Cień nie jest wadą

Wymarzony ogród ocieniony koronami starych drzew tak różny jest od skąpanej w słońcu rabaty, bardziej tajemniczy i urokliwy. Czarowne baśnie z czasów dzieciństwa mogą odżyć na nowo, z każdym kolejnym kwiatem i srebrzysto-zielonym liściem, szczególnie w grze światła i cienia.

Zabezpieczanie roślin przed sezonem zimowym

Zbliżająca się zima to trudny czas dla żywej części Twojego ogrodu. Aby Twoje rośliny przetrwały ją łagodnie, możesz im w tym pomóc.
Pamiętaj o tym, że nawożąc rośliny stymulujesz ich rozwój. Stosuj tylko nawozy i ich dawki przeznaczone dla końca sezonu wegetacyjnego. Błędy przy nawożeniu jesiennym mogą spowodować, że Twoje rośliny nie przygotują się do nadchodzących mrozów. Ograniczaj podawanie wszelkich form azotu już w sierpniu.

Scindapsus

Scindapsus jest rośliną bardzo często uprawianą w mieszkaniach. Należy do rodziny obrazkowatych i z wyglądu przypomina bluszcz. W naturalnym środowisku można ją spotkać na terenie Afryki, Azji, Australii i wyspie Fidżi. Jest to pnącze, które rośnie przez cały czas. Roczny przyrost scindapsusa wynosi ok. 30 cm. Roślina ta znakomicie nadaje się do uprawy domowej. Ciekawie prezentuje się zarówno w wiszących doniczkach, jak i pnąc się po paliku lub po rozprowadzonych pod sufitem linkach.