Bukan antarktyczny

Niskie drzewo lub wielopniowy krzew osiągający po wielu latach wysokość do 7m. Ze względu na słabe rozgałęzienie pędów i małe liście korona prześwitująca. Kora jest ciemna i wykazuje wyraźne poprzeczne przetchlinki. Pochodzi z chilijskich Andów, gdzie rośnie nierzadko w skrajnie niekorzystnych warunkach, na glebach jałowych i kwaśnych. Dzięki temu jest także u nas wystarczająco mrozoodporny. Toleruje klimat miejski. Bukany należą do rodziny bukowatych, a obszar występowania tego rodzaju obejmuje półkulę południową - Amerykę Południową, ale także Nową Zelandię. Inne gatunki bukanów znacznie gorzej znoszą nasze zimy.
Malowniczy nieregularny pokrój czyni z bukana niepospolity widok. Większe gałęzie odstają kandelabrowato, podczas gdy małe pędy rozgałęziają się na kształt szkieletu rybiego. Uwagę zwracają też małe, na krawędziach mocno pofałdowane liście równo rozmieszczone wzdłuż pędów. Wiosną wydzielają na niektórych okazach przyjemny, aromatyczny zapach. Latem są błyszcząco zielone, a jesienią przebarwiają się na złocisto. Bukan sprawia filigranowe wrażenie, jednak jest bardzo łatwy w uprawie i nie wymaga żadnych zabiegów ogrodniczych. Nadaje się zarówno na stanowiska słoneczne jak i półcieniste. W celu uwydatnienia pokroju powinien stać pojedynczo. Jako roślina wolno rosnąca pasuje idealnie do małych ogrodów, podwórek, a także do dużych pojemników. Warty szerszego stosowania.
Liście są jajowatego kształtu, długości do 1,5cm, brzegiem powcinane. Zielono żółte kwiaty pojawiają się w okresie od IV-V. Owoce podobne do owoców buku, ale znacznie mniejsze. Rozpadają się na cztery klapy i uwalniają przeważnie 3 orzeszki.