Jałowiec sabiński

(łac. Juniperus sabina L.)

Cechy:
Zapotrzebowanie na światło:
Okres kwitnienia:	nieokreślony
Wysokość:	60 - 120 cm
Mrozoodporność:	strefa 8B
Dodatkowe cechy: trująca, zimozielona, gleba świeża, gleba żyzna, gleba przeciętna, gleba jałowa, gleba obojętna, gleba zasadowa, gleba rozluźniona, gleba lekka, pokrój rozłożysty, pokrój płożący, wolnorosnąca

Drugi obok jałowca pospolitego rodzimy gatunek jałowca. Wg Senety jest to "relikt przedlodowcowy", występujący w Polsce jedynie na dwóch stanowiskach w Pieninach w liczbie stukilkudziesięciu krzewów. Oprócz tego posiada bardzo rozległy zasięg obejmujący góry od Hiszpanii, poprzez Ural aż po Mongolię.
Jest rośliną niewybredną i ekspansywną. Toleruje nawet lekki półcień. Szeroko się rozrasta i nie nadaje się z tego powodu do małych ogródków.
Wszystkie części rośliny zawierają trujący, silnie i nieprzyjemnie pachnący sabinol. Dawniej jałowiec sabiński był uprawiany jako roślina lecznicza a wyciągi z młodych pędów służyły do wywoływania miesiączek, ale także jako środek poronny. Wyciśnięty z pędów sok może spowodować dość poważne oparzenia skórne. Obecnie jałowiec sabiński z powodu toksyczności nie jest już stosowany wewnętrznie.

Źródło: www.ibro.pl

<< powrót

Zobacz również

Zabezpieczanie roślin przed sezonem zimowym

Zbliżająca się zima to trudny czas dla żywej części Twojego ogrodu. Aby Twoje rośliny przetrwały ją łagodnie, możesz im w tym pomóc.
Pamiętaj o tym, że nawożąc rośliny stymulujesz ich rozwój. Stosuj tylko nawozy i ich dawki przeznaczone dla końca sezonu wegetacyjnego. Błędy przy nawożeniu jesiennym mogą spowodować, że Twoje rośliny nie przygotują się do nadchodzących mrozów. Ograniczaj podawanie wszelkich form azotu już w sierpniu.