Juka nitkowata

Juka elata (Yucca elata) to średniej wielkości juka posiadająca krótki pień, od góry do dołu pokryty "kołderką" z zaschniętych liści. Bardzo liczne, bladozielone liście są bardzo wąskie i na brzegach pokryte kutnerowatymi włoskami. Kwiaty kremowobiałe, zebrane w kwiatostan, który może dorastać do wysokości 4,5m. Jest odporna na mrozy, wymaga jednak bardzo dobrego drenażu i zabezpieczenia przed zimnymi deszczami. Latem uprawiamy ją na stanowisku słonecznym i ustawiamy w najcieplejszym miejscu ogrodu. Powinniśmy zadbać o dobry drenaż.

Mała juka baccata (Yucca baccata) o skróconym pniu, lub często bez pnia, z którego wyrastają twarde, wąskie, mocno wklęsłe liście. Jest szeroko rozpowszechniona w północnym Meksyku i południowo-wschodnich stanach USA, gdzie rośnie nawet na wysokości 2400 m n.p.m. Bez większych szkód wytrzymuje duże spadki temperatur i zaliczana jest do najbardziej odpornych juk posiadających pień. Rośnie stosunkowo wolno, jednak jest bardzo łatwa w uprawie.
Powinna być sadzona w najcieplejszym i najsuchszym miejscu ogrodu, do zimowania powinniśmy zapewnić jasne i chłodne pomieszczenie. Glebę w doniczce utrzymujemy w stanie lekko wilgotnym.

Dzięki wiecznie żywym westernom dla wielu, wielu ludzi juka Jozuego (Yucca brevifolia) jest symbolem pustyni Mojave. Jest z pewnością jedną z najstarszych roślin żyjących na pustyni, ale ponieważ nie wytwarza pierścieni tak jak, drzewa nie ma nikogo kto mógłby dokładnie stwierdzić ile ma lat. Dzisiejszą nazwę zawdzęcza Mormonom, którym jej wzniesione pędy przypominały ręce biblijnego Jozuego wzniesione ku Bogu.
Juka powina być sadzona w nacieplejszym i najsuchszym miejscu ogrodu.