Kalina koralowa

Jeden z najładniejszych rodzimych krzewów, szczególnie wiosną, osiągający do 4m wysokości. Pospolity na terenie całego kraju w miejscach wilgotnych i podmokłych jako składnik zarośli śródpolnych, łęgów i obrzeży lasów. Lubi gleby próchnicze zawierające wapń.
Obecnie bez żadnego znaczenia gospodarczego, w dawnych czasach z pędów kaliny koralowej wyrabiano strzały. Potwierdzone są właściwości trujące kory kaliny. Za to odnośnie przydatności jej owoców do celów konsumpcyjnych zdania uczonych są wyjątkowo podzielone. Tak więc w jednych książkach jest określana jako lekko trująca, w innych zaś podawane są przepisy na przetwory z owoców. Ponieważ jednak po rozgnieceniu wyjątkowo nieprzyjemnie pachną, nie powinny znaleźć zbyt wielu amatorów. Całkiem inaczej niż kwiaty, które wydzielają odurzająco słodki zapach. Rozwijają się w V-VI i zebrane są w baldachogrona. Na obwodzie kwiatostanów znajdują się duże i dekoracyjne kwiaty płonne służące jedynie do wabienia owadów, wewnątrz okręgu zaś kilkadziesiąt małych obupłciowych kwiatów właściwych. Jesienią dojrzewają z nich lśniące czerwone pestkowce, lekko bocznie spłaszczone, które nierzadko pozostają na krzewach przez zimę. Żywią się nimi 22 gatunki ptaków. Liście trzy do pięcioklapowe, jesienią przebarwiają się na kolor czerwonobrązowy i wtedy już często z licznymi dziurami - śladami po żerowaniu owadów.