Laburnocytisus
(łac. Laburnocytisus adamii C.K.Schneid.)
|
|
| Cechy: |
| Zapotrzebowanie na światło: |
| | Okres kwitnienia: |
nieokreślony |
| Wysokość: |
pow. 200 cm |
| Mrozoodporność: |
strefa 5B |
Dodatkowe cechy: trująca, pożytek dla pszczół, gleba świeża, gleba żyzna, gleba obojętna, gleba zasadowa, gleba rozluźniona, pokrój rozłożysty, pokrój odwrotniestożkowy, umiarkowanie rosnąca
|
|
Prawidłowa nazwa: + Laburnocytisus adamii C.K.Schneid.
Jest to chimera peryklinalna (czyli chimera, u której tkanki jednego gatunku okrywają całkowicie tkanki drugiego gatunku) powstała w miejscu zaszczepienia Cytisus purpureus na Laburnum anagyroides.
Jeden z najbardziej znanych i jednocześnie najbardziej niezwykły mieszaniec wegetatywny: Z pokroju podobny do L. anagyroides, jednak na krzewach obok jasnofioletowych kwiatów w długich gronach występują także typowe dla Laburnum kwiaty żółte jak i różowe kwiaty Cytisus!
Pomimo niewątpliwych walorów ozdobnych spotykany właściwie tylko w ogrodach botanicznych.
|
|