Leszczyna pospolita

Szeroki i gęsty krzew o licznych pędach do wysokości ok. 7m lub rzadko niskie drzewo z jednym pniem. Występuje w widnych lasach liściastych, na ich obrzeżach, w zaroślach do wys. 1700m npm, na glebach żyznych, bogatych w wapń. Zasiedla także strome zbocza i przyczynia się do umacniania podłoża. Żyje ponad 100 lat, rośnie szybko, korzeni się płytko i szeroko.
Przez leśników traktowana często jako chwast, lecz spełniająca niezwykle ważną rolę w ekosystemach leśnych - różne części rośliny dostarczają pożywienia ok. 150 gatunkom ssaków, ptaków i owadów. Uprawiana od czasów antycznych dla smacznych orzechów. Wyhodowano liczne odmiany owocowe. Drewno mocne acz nietrwałe. Wyrabia się z niego trzonki narzędziowe, a giętkie pędy do dziś służą na wsiach za wędki. Stosowane są także na różdżki do wykrywania podziemnych cieków wodnych itp.
Leszczyna jest wiatropylna, kwitnie jako pierwszy rodzimy krzew, przy korzystnej pogodzie często już w końcu II. Roślina jednopienna. Kwiaty rozdzielnopłciowe, męskie w formie zimujących na pędach kotków, w fazie pełnej dojrzałości żółtych i długości do 8 cm, występujących często bardzo licznie i zdobiących krzew. Oblatywane przez pszczoły, jednak do zapylenia nie dochodzi, gdyż nie są odwiedzane kwiaty żeńskie. Są one niepozorne, przeważnie niezauważane, z wystającymi różowymi lub purpurowymi znamionami. Kwitnienie kwiatów męskich i żeńskich nie jest zsynchronizowane (!), dlatego u roślin dzikich obfite owocowanie tylko co kilka lat. Owocem jest klasyczny orzech, zwisający w grupach po kilka sztuk, o średnicy do 2 cm, osłonięty postrzępioną pokrywą, z której wypada po dojrzeniu (VIII-X). Liście długości do 13cm i szerokości do 10cm rozwijają się dopiero na początku IV po przekwitnięciu, są osadzone skrętolegle, nieznacznie piłkowane, szczególnie za młodu gęsto i miękko owłosione, jesienią przebarwiają się na kolor żółty. Użyźniają glebę.