Limba syberyjska
(łac. Pinus sibirica Du Tour)
|
|
| Cechy: |
| Zapotrzebowanie na światło: |
| | Okres kwitnienia: |
nieokreślony |
| Wysokość: |
pow. 200 cm |
| Mrozoodporność: |
strefa 8A |
Dodatkowe cechy: jadalna, zimozielona, gleba świeża, gleba żyzna, gleba przeciętna, gleba kwaśna, gleba obojętna, gleba rozluźniona, gleba lekka, pokrój owalny, pokrój szerokostożkowy, wolnorosnąca
|
|
Synonim P. cembra subsp. sibirica
Posiada bardzo szeroki zasięg obejmujący tereny w Rosji rozciągające się przed Uralem, poprzez całą Syberię aż po Mongolię i znana tam jako sibirskij kedr (syberyjski cedr). Stanowi jeden z głównych składników tajgi syberyjskiej. W ogrodach i parkach prawie nie spotykana.
Bardzo podobna do sosny limby ale może osiągać znacznie wyższe rozmiary - do 40m. Także szyszki większe - do 13cm długości. Nasiona duże i jadalne (do 14mm długości), smaczne. W Rosji sprzedawane jako orzeszki cedrowe i pod tą nazwą dostępne także u nas w sklepach ze zdrową żywnością.
|
|