Metasekwoja chińska

Ładne i szybko rosnące drzewo iglaste osiągające w swojej ojczyźnie Chinach Centralnych wysokość do 35 m. Wytwarza smukłą, luźną koronę o piramidalnym kształcie z +/-poziomo odstającymi gałęziami. Pień prosty, pod gałęziami wykazuje wgłębienia, kora czerwonawa i łuszcząca się długimi płatami.
Rodzaj Metasequoia został opisany w 1941 roku przez japońskiego paleobotanika na podstawie szczątków kopalnych. Sądzono wówczas, że wyginął ostatecznie pod koniec pliocenu, czyli wraz z nastaniem plejstoceńskich epok lodowych. Jednak jeszcze w tym samym roku inny botanik odkrył żyjące okazy roślin wykazujące te same cechy rodzajowe. Ten nowy gatunek otrzymał nazwę Metasequoia glyptostroboides, a jego nasiona rozesłano w krótkim czasie do ogrodów botanicznych i szkółek na całym świecie. Metasekwoja rośnie w swoim pierwotnym areale w lasach mieszanych, na glebach żyznych i wilgotnych, w sąsiedztwie zbiorników wodnych, dlatego też w Chinach jest nazywana "jodłą wodną". Ma tam także znaczenie gospodarcze, w Europie i Ameryce zaś wysadzane wyłącznie jako drzewo ozdobne.
Igły metasekwoji są miękkie, zielone i mocno spłaszczone. Jesienią przebarwiają się na kolor miedziany. Ustawione nakrzyżlegle wzdłuż krótkopędów, które po opadnięciu igieł są także odrzucane przez drzewo. Kwiaty męskie małe, żółte. Żeńskie barwy zielonej, zwisają na długich ogonkach. Owocem jest okrągła szyszka średnicy ok. 2cm.