Oliwka europejska
(łac. Olea europaea L.)
|
|
| Cechy: |
| Zapotrzebowanie na światło: |
| | Okres kwitnienia: |
nieokreślony |
| Wysokość: |
pow. 200 cm |
| Mrozoodporność: |
strefa 9B |
Dodatkowe cechy: jadalna, trująca, podatna na cięcie, zimozielona, pożytek dla pszczół, ciernista i kolczasta, uprawiana w donicach, gleba przeciętna, gleba obojętna, gleba zasadowa, gleba ciężka, gleba rozluźniona, pokrój rozłożysty, wolnorosnąca
|
|
Jedna z najstarszych roślin uprawianych przez człowieka. Występuje w prawie całym obszarze basenu morza Śródziemnego. Początkowo wykorzystywano owoce dzikich oliwek, a jej domestyfikacja zaczęła się przed ponad 5000 laty na Bliskim Wschodzie. Uprawne formy oliwki posiadają większą tolerancję bytową i mogą być sadzone w strefie przejściowej między klimatem śródziemnomorskim a umiarkowanym, znoszą nieznaczne temperatury ujemne. Wykazują też pewne różnice morfologiczne wobec formy wyjściowej - brak im np. cierni na pędach.
Drzewo długowieczne - znane są okazy mające ponad 2000 lat.
Doskonała roślina doniczkowa, latem należy ją wynosić na zewnątrz.
|
|