Ostrokrzew kolczasty
(łac. Ilex aquifolium L.)
|
|
| Cechy: |
| Zapotrzebowanie na światło: |
| | Okres kwitnienia: |
nieokreślony |
| Wysokość: |
pow. 200 cm |
| Mrozoodporność: |
strefa 7A |
Dodatkowe cechy: trująca, podatna na cięcie, zimozielona, pożytek dla pszczół, ciernista i kolczasta, gleba świeża, gleba żyzna, gleba przeciętna, gleba obojętna, gleba zasadowa, gleba rozluźniona, pokrój owalny, pokrój szerokostożkowy, wolnorosnąca
|
|
Zimozielony krzew lub niskie drzewo wysokości do 8m, z gęstą piramidalną koroną i prostym pniem. Zasiedla Europę zachodnią i południową, Afrykę północną, Turcję oraz Kaukaz do wysokości 1400m npm tworząc często podszyt w widnych lasach liściastych, a także w buczynach. Rośnie najlepiej na obszarach z łagodnymi zimami i wilgotnymi latami. Może dożyć 300 lat i osiągnąć grubość pnia do 50cm. W miejscach zacienionych przyjmuje jednak postać krzewiastą.
Twarde drewno wolno rosnącego ostrokrzewu jest cenionym materiałem w tokarstwie i rzeźbiarstwie i z tego powodu jego naturalne stanowiska zostały w przeszłości mocno przetrzebione. Liście służyły za paszę zimową dla owiec i kóz. Jako roślina ozdobna rozpowszechniona w odmianach. Wszystkie części rośliny trujące.
Liście skórzaste, ciemnozielone i błyszczące, falisto wcinane, na brzegach z kolcami. Liście w pobliżu kwiatostanów często całobrzegie, z kolcami tylko na czubkach. Roślina dwupienna. Kwiaty niepozorne, białe (V/VI), zebrane w grupach. Kwiaty żeńskie z wyjątkowo dużym zielonym słupkiem. Owoce czerwone, wielkości grochu, pozostają na gałęziach przez zimę.
|
|