Pieris japoński

Osiągający do 3m wysokości, dość gęsty, zimozielony krzew o wzniesionych pędach. Pochodzi z lasów górskich Japonii i w swojej ojczyźnie jest już od dawna ceniony jako roślina ogrodowa. Rośnie wolno, najlepiej uprawiać go na stanowisku półcienistym, które przede wszystkim zimą musi chronić przed wysuszającym działaniem wiatrów. Podłoże powinno być żyzne i przepuszczalne. Na glebach podmokłych dochodzi do zamierania korzeni. Jak wszystkie rośliny z rodziny wrzosowatych wymaga kwaśnego odczynu podłoża w granicach ph 4,1-5,0. Korzeni się płytko i należy unikać przekopywania ziemi pod krzewami. Podczas surowych zim niezbędne okrywanie.
Uprawiany ze względu na rozwijające się wczesną wiosną kwiaty (III-V), przewisające w luźnych gronach długości ok. 15cm. Wykształcają się już jesienią poprzedniego roku. Korona biała o jajowatym kształcie, długości 5mm. Podobne do kwiatów konwalii. Owoce okrągławe, lekko spłaszczone. Uwagę zwracają także intensywnie czerwono wybarwione i ułożone gęsto rozetowato młode liście tegorocznych przyrostów, kontrastujące z ciemną zielenią liści zeszłorocznych. Są one lancetowate, długości 3-8cm, o brzegach drobno piłkowanych, z wierzchu błyszczące, od spodu jaśniejsze i z małymi gruczołkami. Wyhodowano wiele odmian o innych barwach kwiatów lub eksponujących młode liście.
Ponieważ korzenie są mrozoodporne, odmiany o słabszym wzroście nadają się także do pielęgnacji w pojemnikach. Wszystkie nadziemne części rośliny są trujące.