Pigwa pospolita

Rosnąca w stanie dzikim pigwa jest małym drzewem osiągającym ok. 4m wysokości. Pochodzi prawdopodobnie z terenu Kaukazu, Iranu i była uprawiana już w starożytnej Grecji. Pomimo uprawy od tysięcy lat, została przez hodowców zmieniona tylko nieznacznie. Do końca dziewiętnastego wieku była jeszcze dość popularna w Europie, potem została prawie całkowicie wyparta przez swoich bliskich krewnych - jabłoń i gruszę. Na jej stanowisko należy wybierać miejsca osłonięte i słoneczne, gdyż jest wrażliwa na mrozy. Ogólnie pigwa jest odporna na choroby i szkodniki. Wyjątkiem tutaj jest zaraza ogniowa, na którą jest bardzo podatna.
Pigwy należą do atrakcyjnych roślin ogrodowych ze względu na duże kwiaty, duże i długo utrzymujące się na drzewach owoce oraz żółte ubarwienie jesienne liści. W szkółkarstwie służą jako podkładka pod karłowe drzewka gruszy. Dla owoców uprawiane są komercyjnie w niektórych krajach południowych, u nas jedynie amatorsko. Okres zbiorów przypada na IX-X. W chłodnym pomieszczeniu owoce dają się przechowywać przez ponad dwa miesiące. Nawet po osiągnięciu pełnej dojrzałości nie zaleca się spożywania ich na surowo, gdyż miąższ, pomimo apetycznego zapachu, pozostaje twardy i kwaśny. Po ugotowaniu i osłodzeniu rozwija jednak swój typowy aromat i można go używać na kompoty, soki i konfitury. Doskonale żeluje. Wyciąg z nasion jest stosowany jako środek na kaszel, a okłady z nasion zmielonych pomagają przy ranach i bólach stawów. W czasach antycznych pigwa była symbolem miłości i płodności. Prawo w Atenach nakazywało, aby świeżo poślubiona żona na progu sypialni zjadła jej owoc, co miało zapewnić małżeństwu tyle dzieci, ile owoc pigwy ma nasion. Jeśli wierzyć legendom, miała decydujący wpływ na dzieje ludzkości. Tzw. jabłko Parysa, za którego przyczyną wybuchła wojna trojańska, było prawdopodobnie pigwą. Po upadku Troi ocalały z niej Eneasz popłynął na zachód, a jego potomkowie założyli Rzym.
Pędy, spód liści, kielichy kwiatów, a przede wszystkim owoce pigwy są gęsto omszone. Różni się tym od zaliczanych kiedyś do rodzaju Cydonia pigwowców. Liście długości 5-10cm, eliptyczne do szeroko-owalnych, całobrzegie, ciemnozielone. Kwiaty lekko różowe lub białe, szerokości 4-5cm, pojawiają się w V. Odmiany owocowe zasadniczo dzieli się na posiadające owoce kształtu jabłkowatego lub gruszkowatego. Osiągają do 12cm długości, są złocistożółte i mogą ważyć do 500g. Posiadają zielone działki kielicha.