Szydlica japońska
(łac. Cryptomeria japonica D.Don)
|
|
| Cechy: |
| Zapotrzebowanie na światło: |
| | Okres kwitnienia: |
nieokreślony |
| Wysokość: |
pow. 200 cm |
| Mrozoodporność: |
strefa 7A |
Dodatkowe cechy: zimozielona, gleba świeża, gleba wilgotna, gleba żyzna, gleba przeciętna, gleba obojętna, gleba rozluźniona, pokrój smukłostożkowy, umiarkowanie rosnąca
|
|
Zwana też kryptomerią, a wg W. Senety schowcem lub wyżłobem.
Należy do monotypowego rodzaju i osiąga w Japonii do 50m wysokości. W swojej ojczyźnie szydlica japońska jest najważniejszym drzewem uprawnym, zajmującym prawie połowę użytkowanych powierzchni leśnych. Równie często spotykana jest tam jako drzewo ogrodowe i przy świątyniach - należy do drzew otaczanych czcią.
Optymalny rozwój szydlica znajduje w rejonach o łagodnym klimacie z wysoką wilgotnością gleby i powietrza. W Europie dużo częściej uprawiane są jej odmiany niż sam typ.
|
|