Tarnina
(łac. Prunus spinosa L.)
|
|
| Cechy: |
| Zapotrzebowanie na światło: |
| | Okres kwitnienia: |
nieokreślony |
| Wysokość: |
pow. 200 cm |
| Mrozoodporność: |
Array |
Dodatkowe cechy: jadalna, podatna na cięcie, pożytek dla pszczół, ciernista i kolczasta, dająca rozłogi, gleba świeża, gleba żyzna, gleba przeciętna, gleba jałowa, gleba obojętna, gleba zasadowa, gleba rozluźniona, gleba lekka, pokrój kulisty, wolnorosnąca, do podpędzania
|
|
Gęsty ciernisty krzew do wysokości 3m tworzący nieprzebyte zarośla dzięki odrostom korzeniowym. Ptaki znajdują w nim idealne miejsca lęgowe będąc chronionymi przed drapieżnikami. Rośnie wolno, żyje kilkadziesiąt lat. Lubi gleby suche i piaszczyste w ekspozycjach dobrze nasłonecznionych. Roślina miododajna.
Występujące w językach słowiańskich słowo "śliwa", w niemieckim "Schlehe", oraz w łacinie "lividus" = niebieski, są ze sobą spokrewnione. Oznaczałyby one zatem roślinę o niebieskich owocach. Wykopaliska archeologiczne dokumentują wykorzystanie owoców tarniny przez człowieka już w neolicie. Grecy, Rzymianie, Arabowie, ludność średniowiecznej Europy wykorzystywali jej kwiaty i owoce w celach leczniczych i jako pożywienie. Z cierni wytwarzano atrament, a z kory czerwony barwnik do wełny i lnu. Drewno jest wytrzymałe i twarde i nadaje się do toczenia. Wspólnie z głogami krzewy tarniny były pierwszymi wykorzystywanymi przez człowieka roślinami żywopłotowymi, chroniącymi uprawy przed dziką zwierzyną. Owoce tarniny są jadalne, lecz bardzo cierpkie. Cierpkość ta zanika nieco po pierwszych przymrozkach i wtedy nadają się do wyrobu likierów, dżemów i soków. Dżemy z tarniny mają tę zaletę, że się nie psują i można je przechowywać nawet w otwartych słoikach przez wiele miesięcy. Jest to spowodowane właśnie dużą zawartością garbników w owocach.
Na długo przed rozwojem liści w IV pojawiają się krótkotrwałe i intensywnie pachnące śnieżnobiałe kwiaty. Występują bardzo licznie, dzięki czemu wczesną wiosną krzewy można rozpoznać bezbłędnie nawet z daleka wśród zarośli śródpolnych. Kwitnięcie tarniny symbolizuje niejako w naszych szerokościach geograficznych początek wiosny. Bez większego znaczenia dla pszczelarstwa, ale ważny dla owadów dziko żyjących. Owoce rozwijają się bardzo powoli, dojrzałość osiągają dopiero w IX/X, są okrągłe, średnicy 10-15mm z sinym nalotem. Dużą pestkę otacza mała ilość miąższu. Pozostają na gałęziach często przez zimę. Liście małe, skrętoległe, ostro piłkowane, podłużnie eliptyczne, na krótkich ogonkach, ciemnozielone.
|
|