źródło: Instytut Hodowli i Aklimatyzacji Roślin

Jednym z czynników obniżających estetyczny wygląd trawnika są choroby powodowane przez grzyby. Problem ten łączy się z typem trawnika. Trawniki koszone raz lub dwa razy do roku, bez nawożenia mineralnego, prawie wcale nie chorują, ale też nie mają walorów estetycznych. Wraz z częstotliwością koszenia i nawożenia poprawia się wygląd trawników ale wzrasta zagrożenie chorobami, zwłaszcza gdy przy ich pielęgnacji popełniane są błędy.

W Polsce na trawach stwierdzono występowanie 71 gatunków grzybów. Około 20 gatunków wymienianych jest jako wyrządzające szkody gospodarcze. Stopień szkodliwości poszczególnych patogenów zależy od przeznaczenia traw i rodzaju uprawy Inne choroby mają znaczenie w uprawie traw na paszę, inne w uprawie na nasiona, a jeszcze inne w uprawach trawnikowych.

Rozporządzenie ministra gospodarki, pracy i polityki społecznej z 30 maja 2003 r. (DzU nr 104 z 13.06.2003 r.) nałożyło obowiązek zakupu w Polsce energii z odnawialnych źródeł energii. W rozporządzeniu podane zostały wielkości wzrostu udziału energii ze źródeł odnawialnych w zakresie od 2,65% w 2003 r. do 7,5% w 2010 roku. Za największe potencjalne źródło energii w Europie i innych umiarkowanych strefach klimatycznych jest uważana biomasa.

Trawy, jako element aranżacji ogrodowych i parkowych, wykorzystywane były już w ubiegłych stuleciach. Trawy należą do grupy najbardziej wytrzymałych roślin ozdobnych. Łatwość uprawy, trwałość oraz odporność traw na niekorzystne warunki, choroby i szkodniki zapewnia powodzenie uprawy. Zróżnicowany pokrój, atrakcyjne barwy oraz wymagania siedliskowe powodują, że są one interesującym elementem ozdobnym, służącym do nasadzeń pojedynczych (gatunki wysokie) lub w grupach oraz w kompozycjach z bylinami.

Trawy od dawna, tworząc obszary zieleni w środowisku naturalnym, z natury swej spełniały funkcje ozdobne. Z czasem zaczęto je wprowadzać w sposób „sztuczny”, głównie w postaci trawników. Wraz z rozwojem architektury rosło ich znaczenie praktyczne.
Trawniki są podstawowym elementem terenów zieleni, głównie ze względów estetycznych i z uwagi na niepowtarzalne walory rekreacyjno- wypoczynkowe. Bardzo istotne jest ich znaczenie ekologiczno-biologiczne.