Motyl zimowy

liście

fot. liście

Piędzik przedzimek (Operophthera brumata L.) to należący do rodziny miernikowcowatych (Geometridae) motyl wielkości od 6 milimetrów w przypadku samic, do 15 w przypadku samców.
Motyl pojawia się w okresie października i grudnia, a pospolity bywa w całym kraju. Zazwyczaj jednak żeruje tam, gdzie graby, buki, brzozy, klony oraz inne drzewa liściaste. Nie gardzi również drzewami owocowymi.

Zobacz również: Ogrodowy plac zabaw

Piędzik zimuje w postaci jaj składanych w grupach lub pojedynczo na końcach gałęzi, w pobliżu pączków. Wczesną wiosną, mniej więcej w połowie kwietnia, młode larwy rozpoczynają żerowanie, najpierw na rozwijających się pączkach, potem na liściach, łącząc je w początkowym etapie żeru przędzą. W końcu okresu rozwoju wygryzają duże dziury w blaszce od brzegu do nerwu głównego kompletnie niszcząc liście. Mogą również ogryzać młode owoce np. wiśnie. W połowie czerwca dorosłe gąsienice piędzika opuszczając się na niciach schodzą do podnóży drzew, na których zerowały i tam, kilka centymetrów pod ziemią przepoczwarzają się. Poczwarki pozostają w glebie do jesieni. Owady dorosłe wychodzą wraz z nastaniem pierwszych przymrozków. Zauważone przez nas w sadzie szare motyle pojawiające się wraz z pierwszymi nocnymi przymrozkami powinny nas upewnić, co do obecności tego szkodnika. Samce latają wieczorem, wraz z nastaniem popołudniowej szarówki. Aktywne stają się w temperaturze 4-8 0C. Właśnie wtedy, po zapadnięciu zmroku odbywają się loty godowe. W ciągu dnia można je jednak zaobserwować siedzące na korze drzew. Samice przypominają raczej niezdolnego do lotu pająka. Zredukowanie skrzydeł i utrata zdolności lotu nastąpiły na rzecz dużych rozmiarów odwłoka, mogącego pomieścić ogromną liczbę jaj. Za dnia samice ukrywają się w trawie pod drzewem. W nocy przemieszczają się chodząc po powierzchni pnia i gałęzi, gotowe do tego, by na pączkach czy w szczelinach kory złożyć jaja. Najpierw jednak w oczekiwaniu na samce docierają często nawet na szczyty drzew. Późnojesienny okres ich występowania, dymorfizm płciowy, szczególnie nietypowa budowa samicy związane są właśnie z cyklem rozrodczym. Pojawiając się na jesieni mają szansę uniknąć ataku ptaków owadożernych, które już zakończyły lęgi i w większości już odleciały.

Cechą szkód, jakie czynią jest to, iż wygryzione przez gąsienice liście pozostają na drzewach do końca sezonu – nie następuje ich regeneracja. Obniża to zdecydowanie estetykę drzew. Występując masowo mogą całkowicie ogołacać drzewa z liści.
Gąsienice piędzika, z uwagi na brak włosków jadowych, są bardzo chętnie zjadane przez wiele gatunków ptaków. Ich liczba jest często tak duża, że nie wszystkie kończą jako pokarm.

Przeczytaj również: Pokrzywa

Gąsienice miernikowców łatwo rozpoznać. Poruszają się, bowiem w charakterystyczny sposób, przypominający odmierzanie odcinków przebytej drogi, wyginając ciało na kształt odwróconej litery U. Ten sposób poruszania wynika z tego, iż gąsienice te mają tylko dwie pary odnóży na odwłoku

W przypadku powtarzających się masowych pojawień piędzika przedzimka zwalczanie powinniśmy rozpocząć już w okresie kwietnia i maja, w momencie, gdy szkody wyrządzają jego młodsze gąsienice. Najczęściej piędzika zwalcza się przy zastosowaniu lotniczego oprysku preparatami biologicznymi na bazie Bacillus thuringiensis subspecies kurstaki.

Domowe sposoby ochrony drzew w sadach polegają najczęściej na założeniu we wrześniu wokół ich pni pierścieni lepowych, uniemożliwiających samicom dojście po pniu do korony i złożenie jaj. W czasie lustracji zimowej, jeśli stwierdzimy 2 – 4 jaja na metrze bieżącym pędu powinniśmy wykonać oprysk. Oprysk wykonujemy w fazie zielonego lub wczesnego różowego pąka preparatami: Owadofos, Sumithion, Nomolt, Fastac, Basudin. Zwalczanie gąsienic możemy również prowadzić przy użyciu innych preparatów bakteryjnych, jak np. Dipol, czy Bacillan, wywołujące u gąsienic proces chorobowy.

Sending
Ocena artykułu
0 (0 głosy)