Lipa srebrzysta

Drzewo do 30m wysokości, z szeroką piramidalną koroną osadzoną na krótkim, szarym pniu, który już na wysokości kilku metrów przechodzi w kilka stromo wzniesionych gałęzi. Najstarszy krajowy egzemplarz lipy srebrzystej mierzy 27m i ma 176 lat (wg C. Pacyniaka '84). Lipa srebrzysta pochodzi z Europy południowo wschodniej i Azji Mniejszej, gdzie jest składnikiem widnych lasów liściastych na glebach bogatych w wapń. W drugiej połowie osiemnastego wieku rozprzestrzeniona została w całej Europie i obecnie jest często spotykana w naszych parkach. Jest odporna na mróz, suszę i wielkomiejski smog, dodatkowo włoski na liściach wyłapują kurz z powietrza. Szeroko dyskutowane są trujące właściwości nektaru kwiatowego tej lipy dla owadów, szczególnie pszczół. Jest pewne, że w krajach o nieco cieplejszym klimacie od naszego np. na Węgrzech, nie zauważa się już niekorzystnego oddziaływania jej kwiatów na owady. Według przeprowadzonych w Niemczech badań, trzmiele karmione w warunkach sztucznych wyłącznie nektarem z lipy srebrzystej nie wykazywały żadnych oznak zatrucia. Jako główny powód masowego ginięcia owadów pod jej drzewami uznano brak pożywienia dla nich. Wskutek coraz bardziej sterylnych ogrodów i zaniku bioróżnorodności naszego otoczenia, lipa srebrzysta kwitnie w okresie bardzo ubogim w inne pożytki. Do takich nielicznych drzew ściągają wszystkie owady z okolicy, "ogołacają" je z pyłku i nektaru, których nie wystarcza już dla wszystkich chętnych. Wydaje się jednak, że ta późno kwitnąca lipa ma krótkotrwale bardzo przyciągające oddziaływanie na owady poszukujące pożywienia, co być może powoduje w efekcie śmiertelne odwrócenie uwagi od mniejszych, ale trwałych źródeł nektaru.
Młode pędy i liście puszysto owłosione. Liście asymetrycznie sercowate do 10cm długości z piłkowanym brzegiem. Ciemna zieleń wierzchniej strony blaszki liściowej kontrastuje ładnie z jej srebrnym spodem. Jesienią wszystkie liście przebarwiają się jednocześnie i najpiękniej spośród liści wszystkich lip na cytrynowo żółto i dość długo utrzymują na gałęziach. Kwiaty rozwijają się w VI i VII i zwisają w grupach po 6-10, intensywnie pachną i zwabiają dużo owadów. Owoce o jajowatym kształcie.